تبلیغات
گلبانگ نور - كانون فرهنگی و هنری حضرت علی اصغر(ع)مسجدحاج رضا شهانق - شهیندخت مولاوردی: تاوان اصلاح طلب بودنم را می دهم
ناهید مولوی: عصر یكی از آخرین روزهای سال ٩٥، دفتر شهیندخت مولاوردی خلوت و آرام است. وارد اتاقش كه شدیم با گرمی از ما استقبال كرد. قرار بود این گفت‌وگو در سالنامه اعتماد منتشر شود اما زمان مصاحبه به درازا كشید و سالنامه روی دكه‌ها رفت. در تمام طول گفت‌وگو تلاش می‌كردم او را به دنیای سیاست بكشانم، در مورد مسائل سیاسی و دولت به گفت‌وگو بنشینیم اما او بیش از آنچه تصور كنیم در حوزه خود غرق است. در برابر هر سوالی كه قرار می‌گیرد، پاسخش را با توجه به حوزه كاری خودش می‌دهد. وقتی می‌پرسم خسته هستید می‌خندد و می‌گوید نه. معاون امروز زنان و خانواده رییس‌جمهور در خلال صحبت‌هایش اعتراف‌های جالبی می‌كند و می‌گوید واقع بین‌تر شده است.
 
«وزیر زن» وعده روحانی است 
 
زنی كه سال‌ها كارنامه فعالیت در حوزه زنان را دارد، معتقد است حسن روحانی حق داشت كه در اوایل تشكیل كابینه از وزیر زن استفاده نكرده است. به اعتقاد او در وضعیت بحرانی ماه‌های نخست بهترین تصمیم این بود كه از افراد با تجربه استفاده شود تا دوران گذار از بحران طی شود. اما در مقابل این حرف معتقد است در دولت بعدی شرایط برای استفاده از وزرای زن به طور كامل فراهم است. بسیاری بر این باورند حسن روحانی آنقدر كه باید از معاون زنانش حمایت نكرده است اما خود او می‌گوید رییس‌جمهور همواره پشتیبان او بوده و در این مورد هم بار دیگر واقع‌بین شدنش در طول این چهار سال را مطرح می‌كند.
 
او از خودش هم انتقاد می‌كند و می‌گوید رابطه‌اش با مراجع و قم آن طور كه برنامه‌ریزی كرده بود پیش نرفت و به‌شدت معتقد است برای دستیابی به برخی اهداف نیازمند این هستند كه ارتباط‌شان با قم را تقویت كنند. وقتی از او می‌پرسم بزرگ‌ترین مانعی كه در این سال‌ها مقابلش وجود داشته، چیست كمی مكث می‌كند و می‌گوید: در چهار سال گذشته موانع زیادی پیش روی ما وجود داشته است اما شوربختانه بیشترین مانع و سنگ‌اندازی‌ها از طرف خانم‌ها بوده است. در واقع در این سال‌ها آنقدر كه از طرف بخشی از هم­جنسان خود اذیت شدیم از طرف مردانی كه در جریان مخالف دولت بودند اذیت نشدیم و این موضوع جای تاسف دارد و به این معناست كه ما نتوانستیم حداقل در مباحث و اهداف مشتركی كه با هم داریم یك گفت‌وگویی را با هم پیش ببریم. وقتی از دلیل حملات شدید به او می‌پرسم، می‌گوید تاوان اصلاح‌طلبی‌اش را می‌دهد و اینكه از طرف مخالفانش متهم است كه برنامه‌های دوره اصلاحات را پیگیری می‌كند. مشروح گفت‌وگو با شهیندخت مولاوردی را در ادامه بخوانید.

سه سال و نیم از حضورتان در دولت حسن روحانی گذشته است. با هر یك از اعضای دولت كه به گفت‌وگو می‌نشینیم، می‌گویند بار سنگینی را به دوش كشیده‌اند. اما شما به عنوان یك زن مورد حملات جنسیتی هم قرار گرفتید و حاشیه‌هایی در این زمینه با شما همراه بود. این فشارها سبب نشده تا به این فكر كنید كه در دولت بعدی آقای روحانی را همراهی نكنید؟ فشارهای كاری و حمله‌ها و فحاشی‌ها شما را خسته نكرده است؟

نه، اینكه این برداشت را داشته باشم كه این حمله‌ها و هجمه‌ها متوجه بخشی از ماموریت‌هایی است كه ما داریم، كمتر احساس خستگی می‌كنم. در واقع تبدیل به نمك كار ما شده است.

این حمله‌ها و حاشیه‌ها چقدر توانست مقابل ماموریت‌های شما سنگ‌اندازی كند؟

حقیقت این است كه نمی‌توانم بگویم در سه سال و نیم گذشته درگیر حاشیه‌هایی كه برای‌مان به وجود آوردند، نشدیم. به هر حال برخی به دنبال این بودند كه با ایجاد اینگونه حاشیه‌ها ما را از انجام ماموریت‌ها و نزدیك شدن به هدف‌­هایی كه دنبال می‌كردیم بازبدارند و تلاش زیادی كردند. بعضا این اتفاق افتاد و انرژی و وقتی كه ما برای خنثی كردن و پاسخ دادن به این هجمه‌ها صرف كردیم واقعا كم نبود. اما پس از مدتی از این شرایط فاصله گرفتیم و متوجه شدیم درگیر چنین حاشیه‌هایی شدن تنها وقت و انرژی ما را تلف می‌كند، به ویژه وقتی این حمله‌ها و هجمه‌ها رنگ و بوی تخریب به خود گرفت و هر قدر هم كه اطلاعیه یا جوابیه می‌دادیم گویی بنا نبود حمله‌كنندگان مجاب شوند و به قول معروف اینها خودشان را به خواب زده بودند. بنابراین تصمیم گرفتم بنا به ضرورت و زمانی كه احساس كنم برای تنویر افكار عمومی باید ورود پیدا كنم، پاسخ لازم ارایه شود.
 
در این مسیر كه شما كار خود را آغاز كردید و مورد حمله و تخریب مخالفان قرار گرفتید چقدر رییس‌جمهور را حامی و پشتیبان خود می‌دیدید؟

اینكه توقع داشته باشیم رییس‌جمهور مستقیما وارد عمل شود و موضع بگیرد، توقع واقع بینانه‌ای نیست. به نظر من وقتی رییس‌جمهور در هر فرصتی كه فراهم می‌شود، رویكردها و سیاست‌های معاونت امور زنان را در سفرهای استانی و سخنرانی‌های‌شان مورد تاكید قرار می‌دهند، نشان می‌دهد كه ایشان پشتیبان و حامی ما بودند.

میزان رضایت شما از این پشتیبانی چقدر است؟ آیا در حد انتظاری كه داشتید بوده؟ به هر حال رییس‌جمهور وظیفه دارد حامی اعضای كابینه باشد. منظور من به طور روشن این است كه آیا رییس‌جمهور همان قدر كه حامی و پشتیبان دیگر وزرا بوده از شما هم به عنوان معاون امور زنان همان قدر حمایت كرده است؟

یك واقعیتی در این مورد وجود دارد كه بیانش خالی از لطف نیست. حقیقت این است كه نگاه من به این موضوع پیش از آنكه وارد مجموعه دولت شوم به عنوان یك كنشگر اجتماعی خیلی متفاوت با نگاه كسی است كه امروز در دولت مسوولیت دارد. راحت و روشن می‌گویم امروز نگاه من واقع بینانه‌تر شده است. شاید اگر هنوز بیرون از مجموعه دولت بودم و فعالیت‌های مدنی خود را داشتم انتظار داشتم رییس‌جمهور در هر فشار و هجمه و تخریبی كه علیه معاونت امور زنان صورت می‌گیرد شخصا وارد شود و با صراحت موضع­گیری كند ولی الان با توجه به شرایط كاری رییس‌جمهور، دغدغه‌ها و فشارهایی كه دارد این را خیلی واقع بینانه نمی‌دانم كه ایشان شخصا در هر مساله‌ای موضع‌گیری كند. در واقع با در نظر گرفتن مجموعه شرایطی كه در دولت حاكم است من راضی هستم.
 
ضمن اینكه معتقدم اگر رییس‌جمهور پشتیبان ما در پیگیری سیاست‌هایی كه در معاونت در دستور كار داریم، نبود بی‌شك در این حاشیه‌سازی‌ها و بحران‌هایی كه مخالفان درست می‌كردند یك بار به ما تذكر می‌دادند اما ایشان همواره در این مسیر پشتیبان و همراه سیاست‌هایی بودند كه ما در معاونت در پیش گرفتیم. البته در مواردی بوده كه ایشان از من درباره موضوعی سوال كردند اما تنها برای كسب اطلاع دقیق این كار را كردند و هرگز در مقابل برنامه‌های معاونت ابراز مخالفتی نكرده و حتی لحن‌شان هم سیاق توبیخ و تذكر نداشته است.

در گفت‌وگویی كه با خانم شجاعی كه مسوولیت امور زنان دولت اصلاحات را عهده‌دار بود، داشتیم این جمله را بیان كردند كه اگر حمایتی كه خاتمی از من داشت آقای روحانی هم از خانم مولاوردی داشت، متوجه می‌شدید كه خانم مولاوردی چه مدیر توانمندی در حوزه زنان است و دستاوردهای بزرگی در این حوزه به دست می‌آمد. شما در دولت اصلاحات هم در مركز امور مشاركت زنان حضور داشتید. اگر بخواهید توجه و حمایت رییس‌جمهورهای دولت اصلاحات و دولت فعلی را در مساله زنان مقایسه كنید، چه نمره‌ای به دولت فعلی می‌دهید؟

شرایط دولت اصلاحات و دولت یازدهم كاملا متفاوت است و از شرایط یكسانی برخوردار نیستند بنابراین مقایسه این دو دولت نمی‌تواند مقایسه درست و منصفانه‌ای باشد. آنچه به دولت اصلاحات به ارث رسیده بود زمین تا آسمان با چیزی كه به دولت فعلی به ارث رسید متفاوت بود. شرایطی كه دولت یازدهم آغاز به كار كرد شرایطی فوق‌العاده خاص و بحرانی بود. به یاد دارم پیش از آنكه كابینه دولت یازدهم رای اعتماد بگیرد ما نشست خبری برگزار كردیم و خواستار این بودیم تا رییس‌جمهور در كابینه از زنان در جایگاه وزیر استفاده كند.
 
اما زمانی كه وارد دولت شدم و شرایطی را كه دولت با آن رو‌به‌رو بود دیدم و در جریان قرار گرفتم، از اینكه رییس‌جمهور این مسوولیت‌ها را در آن شرایط به عهده كسانی گذاشت كه چندین دوره تجربه مدیریت در سطح وزارت را داشتند قانع شدم. به هر حال آغاز به كار دولت یازدهم عبور از مرحله گذار بود و نیاز مبرم بود تا از افراد با تجربه وكاركشته استفاده كرد و نمی‌شد این ریسك را كرد و كار را به كسانی سپرد كه هیچ تجربه‌ای در سطح وزارت نداشتند و بدیهی است با این ملاحظات زنان از دایره قدرت خارج می‌شوند. منظور من از بیان این حرف‌ها این است كه بگویم چقدر شرایط كشور در آغاز دولت اصلاحات و دولت یازدهم متفاوت بود و اساسا نمی‌توان این دو دولت را با هم مقایسه كرد. دولت اصلاحات پس از دولت سازندگی روی كار آمد و توسعه سیاسی در دستور كار دولت بود و زمینه بسیار مساعدی برای فعالیت تشكل‌ها و سازمان‌های غیردولتی وجود داشت.
 
در واقع دولت اصلاحات بهار فعالیت‌های سازمان‌های مردم نهاد و نهادهای مدنی بود و خود من در همان دوران با ادبیات فعالیت‌های مدنی و سازمان‌ها و انجمن‌های غیر دولتی آشنا شدم و بعد از آن این فرصت را پیدا كردم كه در چندین انجمن فعالیت كنم و حتی چند انجمن هم تاسیس كردم. اما زمانی كه دولت یازدهم شروع به كار كرد با افت شدید سرمایه اجتماعی رو به رو بودیم و می‌توان گفت حوزه غیر دولتی به طور كامل غیر فعال شده و به محاق رفته بود و مساله زنان هم به مساله گروه‌های خاصی تقلیل پیدا كرده بود و شرایط خاصی حاكم بود. ما تا كار را دست بگیریم و به قول معروف خودمان را پیدا كنیم و تصمیم بگیریم به چه نحوی قدم‌برداریم و از چه مسیری حركت كنیم تا بتوانیم به ریل‌گذاری درست برسیم و همزمان هم برنامه‌های مربوط به احكام و سند برنامه ششم توسعه را پیش بردیم زمان زیادی گذشت. ما ناچار بودیم بر اساس برنامه پنجم و ماده ٢٣٠ حركت كنیم. این مساله انرژی زیادی از ما گرفت.
 
«وزیر زن» وعده روحانی است 

شما در صحبت‌های‌تان گفتید كه به دولت حق می‌دهید در آغاز به كار از زنان در سطح وزارت استفاده نكند. الان چطور؟ به هر حال سه سال و نیم از آن شرایط گذشته و كمتر از دو ماه دیگر انتخابات برگزار خواهد شد. فكر می‌كنید در دولت بعدی چقدر امكان استفاده از زنان در سطح وزارتخانه وجود دارد؟

من معتقدم مرحله بحرانی، بدو تشكیل دولت بود و در همان دوران به رییس‌جمهور حق دادم كه امور را به با تجربه تر‌ها بسپارد. اما وقتی ما از آن مرحله بحرانی عبور كردیم و در بسیاری از عرصه‌ها از اقتصاد گرفته تا مباحث اجتماعی و سیاست خارجی دارای ثبات هستیم زمان آن فرا رسیده كه به زنان فرصت دهیم تا در سطوح عالی مدیریتی قابلیت‌های خود را نشان دهند. البته دولت در حوزه سیاست داخلی هنوز این فرصت را پیدا نكرده كه به طور جدی به برنامه‌های خود بپردازد زیرا اولویت دولت در این مدت سیاست خارجی و اقتصاد و معیشت بود. اما به طور كلی می‌گویم در شرایط فعلی و در دوره بعدی استفاده نكردن از ظرفیت زنان در كابینه دیگر قابل دفاع نیست.

بنابراین معتقدید آقای روحانی در تشكیل دولت دوم خود باید از وزرای زن استفاده كند؟

به اعتقاد من مقدمات و شرایط لازم برای تحقق وعده‌های ایشان فراهم شده و یكی از وعده‌های‌شان هم اتفاقا همین بوده است.

به طور كلی به نظر می‌رسد مساله زنان فقط در روزهای انتخابات مورد توجه قرار می‌گیرد. همیشه كاندیداهایی كه وارد میدان انتخابات می‌شوند به طور جدی مسائل و مطالبات زنان را مطرح می‌كنند ولی به محض رای آوردن، موضوع و مطالبات زنان به حاشیه می‌رود. این در مورد آقای روحانی هم صادق بود. نگاه شما به این موضوع چگونه است؟ آیا شده در این مورد در هیات دولت به رییس‌جمهور تذكر یا صحبتی داشته باشید كه زنان را فقط برای زمان انتخابات نخواهیم؟

مشخصا و به این شكلی كه شما بیان كردید نه، تا به حال صحبتی نداشتیم. بگذارید من این موضوع را اینگونه شرح دهم. طبیعی است كه در انتخابات بازار شعار و وعده گرم شود و یكی از مخاطبین این شعارها و وعده‌ها زنان هستند زیرا ظرفیت زیادی در این حوزه برای رای آوری وجود دارد و متاسفانه همواره به صورت سیاه لشكر و بیشتر نردبانی برای ترقی مردان بوده‌اند. در مورد انتخابات ریاست‌جمهوری هم این اتفاق می‌افتد و طبیعت كار انتخاباتی همین است. مهم این است كه بعد از انتخابات شعارها و وعده‌ها فراموش و از دستور كار خارج نشود.
 
امروز وقتی ما برنامه رییس‌جمهور را بررسی می‌كنیم، راهبردهای حوزه زنان و خانواده بخش جداگانه‌ای دارد و در زمان انتخابات هم ستاد ایشان این راهبردها را تدوین كرده بود. در این برنامه از بیمه زنان خانه‌دار گرفته تا مسائل دیگر وعده داده شده، اما نكته‌ای در مورد استفاده از زنان در سطح وزارت بیان نشده كه البته ظاهرا سال ٩٢ آقای روحانی در یكی از سخنرانی‌های انتخاباتی شان این وعده را دادند. راهبردهای خانواده هم به صورت مفصل بیان شده و از اصلاح قوانین مدنی تا ایجاد فرصت‌های شغلی برابر برای زنان و مردان كه سبب شد تا بیشترین سبد رای روحانی را رای زنان و البته جوانان تشكیل دهند كه از آن به عنوان رای به تغییر یاد شد و بسیاری از تحلیلگران معتقد بودند رای به روحانی رای به تغییر وضع موجود است زیرا مردم به ادامه وضع موجود رای نداده‌اند. پس باید این را بگوییم وقتی مردم به تغییر وضع موجود رای داده‌اند توقع دارند كه این برنامه‌ها نیز اجرایی شود.

چند درصد از این وعده‌هایی كه به گفته شما سبب شد تا زنان و جوانان به ایشان رای بدهند محقق شده است؟

ما در حال تهیه یك گزارش هستیم كه مشخص شود به طور دقیق چند درصد این وعده‌ها محقق و چند درصدشان روی زمین مانده است و رییس‌جمهور می‌خواهد در دوره بعد اینها را مطرح و پیگیری كند یا اینكه می‌خواهد وعده‌ها و شعارهای دیگری را جایگزین آنها كند. البته موضوع دیگری هم در این گزارش مدنظر ما است، اینكه چند درصد این وعده‌ها زمینه تحقق در جامعه فعلی ایران را ندارد و شاید شرایط محقق شدن آنها سال‌ها به طول انجامد.

شما خودتان پیشنهاد وعده یا شعاری به رییس‌جمهور دارید؟

قطعا این انتظار وجود دارد كه ما به عنوان معاونت امور زنان و خانواده پیشنهادها و اولویت‌های خودمان را برای رییس‌جمهور داشته باشیم. در لایحه احكامی كه به مجلس ارایه شد ماده‌ای وجود داشت كه چارچوب حركت را تعیین كرده بود كه با اعمال رویكرد عدالت جنسیتی پیش‌بینی شده بود اما در سند برنامه ششم ما اولویت‌های حوزه زنان و خانواده را برای ٥ سال آینده مشخص كرده‌ایم. تقریبا شبیه آنچه در حوزه محیط زیست در حال رخ دادن است زیرا ماموریت‌های ما شبیه هم است.
 
همانطور كه همه پروژه‌ها و برنامه‌ها باید ارزیابی زیست‌محیطی داشته باشد، ما معتقدیم تمام پروژه‌ها باید ارزیابی جنسیتی داشته باشد. اگر بتوانیم این موضوع را جا بیندازیم و در این چارچوب حركت كنیم دقیقا تبدیل می‌شویم به مرجع ملی امور زنان كه در دنیا تحت عناوین و ذیل ساختارهای مختلف در حال فعالیت هستند. در واقع حركت در این چارچوب ما را تبدیل به نهادی می‌كند كه بتوانیم وظایف خود را درست‌تر و كارآمدتر انجام دهیم و از عملكردهایی كه به صورت كلیشه‌ای در این حوزه سال‌ها حاكم بوده فاصله بگیریم. بنابراین با بررسی‌هایی كه انجام دادیم اولویت‌های مسائل مربوط به این حوزه را استخراج كردیم و قطعا آنها را در اختیار رییس‌جمهور قرار خواهیم داد كه مبتنی بر آن اگر تشخیص دادند در برنامه‌ها و وعده‌هایی كه خواهند داد، استفاده كنند.

اگر بخواهید در مورد موانعی كه در چهار سال گذشته پیش‌روی‌تان وجود داشته سخن بگویید، بزرگ‌ترین مانع را چه می‌دانید؟

در چهار سال گذشته موانع زیادی پیش روی ما وجود داشته است اما شوربختانه بیشترین مانع و سنگ‌اندازی‌ها از طرف خانم‌ها بوده است. در واقع در این سال‌ها آنقدر كه از طرف بخشی از هم­جنسان خود اذیت شدیم از طرف مردانی كه در جریان مخالف دولت بودند اذیت نشدیم و این موضوع جای تاسف دارد و به این معناست كه ما نتوانستیم حداقل در مباحث و اهداف مشتركی كه با هم داریم یك گفت‌وگویی را با هم پیش ببریم. این را هم بگویم كه تلاش زیادی را برای تعامل در این مسیر انجام دادیم اما متاسفانه هر چه بیشتر تلاش كردیم كمتر نتیجه گرفتیم.

روشن‌تر توضیح می‌دهید كه منظورتان دقیقا چه كسانی است؟

تا زمانی كه مجلس نهم سر كار بود، در شورای فرهنگی - اجتماعی زنان و خانواده اكثر اعضا به دلیل زاویه فكری كه با دولت و معاونت امور زنان دارند با وجود تلاش‌ها و پیگیری‌های ما نشد كه تعامل سازنده‌ای با آنها برقرار كنیم. این در حالی بود كه بسیار ضرورت داشت. یكی از خلأها و نقاط ضعف حوزه زنان و خانواده تعدد متولیان و مراكزی است كه مدعی سیاستگذاری و تصمیم‌گیری و برنامه‌ریزی در این حوزه هستند كه بعضا این مراكز و متولیان با هم تضاد فكری و دیدگاهی دارند و همین باعث می‌شود بسیاری از برنامه‌ها و سیاست‌هایی كه در این حوزه وجود دارد خنثی یا به طور كلی از موضوعیت خارج شود. گاهی همین وضعیت باعث می‌شود كه بسیاری از مسائل حتی مطرح نشود.

ارتباط‌تان با نماینده‌های زن مجلس دهم چطور است؟ این دوره تغییرات مهمی در مجلس صورت گرفت. از یك‌سو بیشترین تعداد نماینده‌های زن بعد از انقلاب در این مجلس است، از سوی دیگر تفاوت دیدگاهی با زنان مجلس قبل دارند و با دولت همراه هستند و نكته مهم‌تر اینكه در این دوره زنان مجلس نسبت به دوره گذشته بسیار فعال‌تر هستند و بر خلاف دوره‌های گذشته كه زنان هیچ تحركی در صحن مجلس نداشتند، در این دوره به خوبی مشخص است كه زنان می‌خواهند پا به پای مردان در تصمیم‌گیری‌های مجلس نقش ایفا كنند و حتی جریان ساز شوند.
 
«وزیر زن» وعده روحانی است 

قاعدتا با توجه به قرابت فكری كه با نمایندگان این دوره مجلس داریم این تعامل خیلی بیشتر است. منتها در این یك سال گذشته با توجه به اینكه مجلس وضعیت خاصی داشته است و درگیر لوایح برنامه ششم و بلافاصله بودجه بوده وقت زیادی را از نمایندگان مجلس گرفت. ما بنا داشتیم ماهی یك بار با فراكسیون زنان مجلس جلسه داشته باشیم كه سه جلسه از آن برگزار شد اما به دلیل كار سنگین مجلس بین این جلسات وقفه ایجاد شد. اما این نیاز همچنان برقرار است و این تعامل بیشتر خواهد شد. فكر می‌كنم هم مجلس و هم ما به عنوان قوه مجریه به این تعامل نیاز داریم تا از پراكنده‌كاری‌ها و موازی‌‌كاری‌ها جلوگیری كنیم. ما برای بسیاری از مصاحبه‌هایی كه خانم‌های مجلس انجام می‌دهند و برنامه‌هایی كه اعلام می‌كنند در دستور كار دارند، پاسخ داریم و بسیاری از این مسائل یا در دستور كار معاونت است یا بررسی‌های لازم انجام شده و در دستور كار كمیسیون‌های دولت است و لذا دیگر وقت زیادی نداریم كه مجلس صرف اموری كند كه ممكن است موازی‌كاری تلقی شود. ما می‌توانیم با همگرایی و هم‌افزایی، برنامه‌های مشترك خود را پیش ببریم.

ارتباط‌تان به عنوان معاون رییس‌جمهور در امور زنان با قم و مراجع چطور است؟

این هم یكی از برنامه‌هایی است كه متاسفانه آنچنان كه انتظار داشتیم انجام نشد. من انتظار زیادی داشتم ما سفرهای چند ماه یك بار را به قم داشته باشیم و گزارش‌ها و مستندات لازم را چند وقت یك بار در اختیار دفاتر مراجع بگذاریم. من می‌دانم و مطلع هستم كه به طور مرتب گزارش‌هایی علیه معاونت و دولت در اختیار مراجع و دفاتر قرار می‌گیرد. در این مدت سه‌بار من موفق به انجام این سفر شدم و باید قبول كنم كه این كم بودن ارتباط با قم برای ما پایین‌تر از حد انتظار بوده است.

چه مساله‌ای سبب شد تا ارتباط شما با قم كم باشد؟ آیا مانع خاصی در این مسیر وجود داشت؟

مانع خاص به آن معنا نه در واقع بیشتر كمبود وقت سبب این موضوع بود. دوره‌ای ما درگیر تدوین برنامه ششم بودیم و فشاری كه همزمان با پیگیری اجرای برنامه پنجم توسعه به ما وارد شد. از طرف دیگر ما معاونت را با افت شدید سرمایه اجتماعی تحویل گرفتیم و همه تلاش و وقت و انرژی‌مان صرف ارتقای سرمایه اجتماعی شده بود و تقاضاهایی كه برای دیدارها و ملاقات‌ها و بازدیدها داشتیم وقت بسیاری از ما گرفت و همه اینها دست به دست هم داد تا ما نتوانیم بحث تعامل سازنده با حوزه‌ها را پیش ببریم كه قطعا در دوره بعد اگر همچنان در معاونت باشم این موضوع را پیگیری خواهم كرد و اگر نباشم هم توصیه جدی من این است كه این موضوع را به طور جدی پیگیری كنند، زیرا ما برای تحقق سیاست‌های برنامه ششم توسعه كه استیفای حقوق شرعی و قانونی زنان در همه زمینه‌ها و حوزه‌ها است به این تعامل و ارتباط نیازمندیم و بدون این تعامل نمی‌توانیم این سیاست‌ها را پیش ببریم.

در همان دو یا سه دیداری كه با مراجع داشتید برخورد مراجع با شما چگونه بود و اینكه چقدر مساله زنان و اقدامات معاونت زنان برای‌شان اهمیت داشت؟

زمان این دیدارها بسیار كوتاه و روال به این شكل است كه تنها فرصت پیدا می‌كنیم یك گزارش كلی از آنچه در این حوزه اتفاق می‌افتد كه بیشتر وضعیت و عملكرد و دستاوردها بیان می‌شود، ارایه می‌دهیم. بعد هم مراجع عظام نظرات خود را مطرح می‌كنند و وقت جلسه تمام می‌شود. در واقع فرصت گفت‌وگو پیش نمی‌آید تا ما هم در رابطه با مباحثی كه مطرح شده است نظر خودمان را مطرح و مستندات لازم را ارایه كنیم. در این دو سه دیداری هم كه ما با مراجع داشتیم تلاش كردیم طیف متنوعی از مراجع را ملاقات كنیم.

شما در دوره اصلاحات هم در مراكز امور مشاركت زنان مسوولیت داشتید و در این مسیر تازه كار نیستید. به هر حال دولت اصلاحات هم مخالفینی داشت كه در مسیر اجرای برنامه‌ها سنگ اندازی می‌كردند اما حملاتی كه شما در این دوره متحمل شدید از آن سال‌ها خیلی بیشتر بود. فكر می‌كنید دلیل این همه هجمه به شما چه بود؟

در واقع من امروز تاوان دوره اصلاحات را می‌دهم. دلیل این هجمه‌ها، حملات و تخریب‌ها علیه معاونت و شخص من به این دلیل است كه می‌گویند من برنامه‌های دوره اصلاحات را در دستور كار دارم و سیاست‌های آن دوره را پیاده می‌كنم. در سالنامه روزنامه ایران رییس سابق شورای فرهنگی - اجتماعی زنان و خانواده گفت‌وگویی را انجام داده و همه برنامه‌های دوره اصلاحات را ذكر كرده و گفته همه آنها در این دوره به عناوین مختلف دیگری پیگیری می‌شود. در زمان مجلس ششم ما لایحه الحاق ایران به كنوانسیون رفع تبعیض علیه زنان را دستور كار داشتیم. البته این موضوع به دوره وزارت آقای دكتر ولایتی باز می‌گردد.
 
وقتی ایشان در زمان آیت‌الله هاشمی وزیر امورخارجه بودند قرار بود هیاتی صد نفره به ریاست خانم شهلا حبیبی در چهارمین كنفرانس جهانی زن در پكن شركت كنند. آن زمان برای اینكه ایران با دست پر در این اجلاس شركت كند طرح الحاق ایران به كنوانسیون رفع تبعیض مطرح می‌شود تا ایران برای این موضوع پاسخ داشته باشد. بررسی‌های لازم انجام می‌شود و مغایرت‌ها با قوانین داخلی هم بررسی می‌شود. وقتی من در مركز امور مشاركت زنان مشغول شدم نخستین گزارشی كه از من خواسته شد همین موضوع بود كه موافقین و مخالفین الحاق ایران به این كنوانسیون چه نظراتی دارند. بعد‌ها این موضوع در جلسه شورای عالی انقلاب فرهنگی كه اصلا جای نظر دادن درباره پیوستن به یك كنوانسیون بین‌المللی نیست و طبق قانون اساسی باید در مجلس مطرح شود، هم مطرح شده و رد شده بود. طبق روالی كه شورای نگهبان درباره الحاق به كنوانسیون حقوق كودك داشت كه با حق تحفظ كلی موافقت كرده بود، ما طبق همان روال این مساله را هم بررسی كردیم و این حق را برای دولت ایران قایل شدیم تا هر كجا كه مغایرت با شرع و قانون اساسی و قوانین داخلی ایران باشد درباره آن تعهدی نداشته باشد و به این شكل لایحه را با حق تحفظ كلی به مجلس ارایه كردیم و مجلس هم تصویب كرد و شورای نگهبان هم آن را رد نكرد اما سیاستی كه در مورد كنوانسیون حقوق كودك را داشت كنار گذاشت و اعلام كرد باید ماده به ماده همه لایحه مورد بررسی قرار گیرد و مشخص شود كدام مواد كنوانسیون مغایر با شرع و قانون اساسی و قوانین داخلی ایران است.
 
وقتی این طرح از طرف شورای نگهبان برگشت خورد، مجلس روی نظر خود پافشاری كرد و طبق قانون لایحه به مجمع تشخیص سپرده شد و از آن زمان به بعد در مجمع در حال بررسی است. در واقع می‌خواهم این موضوع را بگویم كه در آن دوره به دلیل فضای بازی كه متاثر از توسعه سیاسی در كشور شكل گرفت ما برنامه‌هایی را در دستور كار خود قرار دادیم. یكی از اتهامات ما این بود كه دوره‌های آموزش حقوق انسانی زنان و دختران را اجرا كرده‌­ایم. ما در آن زمان منابع یونیسف را با كمك اساتید ایرانی بومی كرده بودیم و در اختیار زنان و دختران می‌گذاشتیم و مخالفان آن زمان این آموزش‌ها را فروپاشی خانواده می‌دانستند و علیه دولت موضع می‌گرفتند.
 
بعدها وقتی دولت نهم سركار آمد، مجلس هفتم تحقیق و تفحصی را از مركز امور مشاركت زنان انجام داد و یكی از متهمان من بودم كه از طریق این آموزش حقوق انسانی موجب فروپاشی بنیان خانواده شده‌ام و مواردی از این دست كه نهایتا تبرئه شدم. الان حرف مخالفان این است كه ما همان سیاست‌ها را در دستور كار قرار داده‌ایم و پیگیری می‌كنیم و ابراز نگرانی می‌كنند.
 
 «وزیر زن» وعده روحانی است

فكر می‌كنید به طور كلی چرا در مساله زنان نمی‌توان با مخالفین به یك تعامل رسید؟ این مساله تنها مربوط به این دوره نیست، مساله زنان همواره مورد مناقشه جناح‌های سیاسی بوده است و كمترین تعامل در این زمینه وجود داشته است؟

اخیرا من در دانشگاه صنعتی اصفهان سخنرانی داشتم كه عده‌ای پلاكاردی در دست گرفته بودند كه روی آن نوشته شده بود معاونت امور زنان مساوی فروپاشی بنیان خانواده. آنجا گفتم كه من هم خانواده دارم، دو دختر دارم و نگران آینده اینها هستم. چرا فكر می‌كنید فقط شما هستید كه به این مباحث اهمیت می‌دهید. در واقع میان ما و مخالفین فقط تفاوت رویكرد وجود دارد. ما می‌گوییم اگر از این مسیر برویم زودتر و بهتر به هدف می‌رسیم اما شما به مسیر دیگری اعتقاد دارید. چرا این حق را فقط برای خود قایل هستید و برای ما قایل نیستید؟ شاید بخشی از حقیقت پیش ما باشد. ما خواستار تعامل با مخالفین هستیم اما مخالفین آنقدر بسته فكر می‌كنند كه این حق را برای هیچ‌كس قایل نیستند و تنها خود را صاحب مملكت می‌دانند و فكر می‌كنند تنها خودشان هستند كه ارزش‌ها و هنجارها برای‌شان مهم است. در واقع تفاوت این دو رویكردی كه میان ما و مخالفین وجود دارد در اینجاست كه آنها نگران از دست رفتن ارزش‌ها هستند و ما نگران روش‌هایی هستیم كه ارزش‌ها را دارد از بین می‌برد.

به نظرتان آقای روحانی پیروز انتخابات خواهد بود؟

امیدواریم كه این اتفاق رخ دهد.

عملكردهای دولت را چگونه ارزیابی می‌كنید؟

اگر بخواهیم به دولت نمره دهیم باید شرایطی را هم كه دولت در آن قرار دارد در نظر بگیریم و آنچه در آغاز كار تحویل گرفته است. ما به هیچ‌وجه نمی‌توانیم این دولت را مثلا با دولت اصلاحات مقایسه كنیم زیرا شرایط مشابهی ندارند. ما باید عملكرد دولت را از همان سال ٩٢ مورد قضاوت قرار دهیم كه در چه شرایطی سركار آمده و با چه شرایطی تا امروز روبه‌رو بوده است. اینكه در شاخص‌های مختلف در سال ٩٢ چه شرایطی داشتیم و الان چه شرایطی داریم.


تاریخ : دوم اردیبهشت 96 | 12:06 ب.ظ | نویسنده : مجتبی كریم نژاد | نظرات
«محمد دادکان» از آخرین ملاقاتش با مرحوم رفسنجانی می‌گوید
تاثیر مدارس دخترانه در پیشرفتِ ایران
پادشاهانی که نسل‌شان منقرض نمی‌شود!
برداشت اشتباه در رابطه‌ی میان تروریسم و مسلمانان
با پاسپورت های معتبر و قدرتمند جهان آشنا شوید
«فدریکا موگرینی»؛ خانم دیپلماتی که مجلس ایران را به هم ریخت!
سحری و افطاری چی بخوریم؟
لیله القدر شب سرنوشت
همه چیز درباره «بربریت نوین»
دلبستگی ایرانیان به ماه رمضان در طول تاریخ
آیا مردم کره شمالی ساده اند؟
اعتراض و اعتصاب های بی نتیجه‌ی کارگران در ایران
قهرمان سازی ممنوع؛ نه «سوپر مَن» می آید نه امیرکبیر!
شهیندخت مولاوردی: تاوان اصلاح طلب بودنم را می دهم
ریشه آشوب های جدید دنیا در کجاست؟
رئیسی در پی ریاست جمهوری
محمدعلی شاه، شاه مستبد قاجار
دخل و خرجِ ثروت هاشمی رفسنجانی
چه کسی برجام را پاره خواهدکرد؟
در ایام نوروز گلستان «طهران قدیم» را ببینید
راهنمای سفرهای نوروزی عتبات عراق
روایت حاج محسن از کاندیداتوری های مستمرش
«خدیجه مصدق»، آخرین قربانی رضاخان
جرم هایی که زنان در دوره قاجار مرتکب می شدند
خواجه نصیرالدین طوسی را بیشتر بشناسید
آیت‌ الله جنتی 91 ساله شد
امیر عباس هویدا، مرموزترین نخست وزیر محمدرضا شاه
شمایل درخشان یک رفاقت سیاسی
ناگفته‌های «ظریف»؛ از ارتحال هاشمی تا درز محرمانه‌ها
با زبده ترین نیروهای عملیات ویژه در آمریکا آشنا شوید (1)
سایت ماه اسکین طراح قالب وبلاگ رایگان با امکانات عالی
لطفا از دیگر مطالب نیز دیدن فرمایید
.: Weblog Themes By M a h S k i n:.